کوپلینگ یک وسیله مکانیکی است که برای اتصال دو شفت به یکدیگر به منظور انتقال نیرو استفاده می شود. وظیفه اصلی آن انتقال گشتاور از یک شفت محرک (مثلاً از یک موتور یا موتور) به یک محور محرک (مثلاً روی یک پمپ یا گیربکس) است. کوپلینگ ها اجزای ضروری تقریباً در تمام ماشین های دوار هستند که انتقال کارآمد انرژی مکانیکی را امکان پذیر می کنند.
توابع اولیه
فراتر از اتصال ساده شفت ها، کوپلینگ ها چندین عملکرد حیاتی را در یک سیستم انتقال قدرت انجام می دهند:
انتقال نیرو: وظیفه اصلی انتقال قدرت چرخشی و گشتاور از یک شفت به شفت دیگر است.
جبران ناهماهنگی: دستیابی به تراز کامل بین دو شفت بسیار دشوار و پرهزینه است. کوپلینگ ها مقادیر جزئی ناهماهنگی زاویه ای، موازی یا محوری را در خود جای می دهند و از فشار بی مورد روی شفت ها، بلبرینگ ها و سایر اجزا جلوگیری می کنند.
شوک ها و ارتعاشات را جذب کنید: انواع خاصی از کوپلینگ ها می توانند ارتعاشات پیچشی را کاهش دهند و بارهای شوک را از شروع و توقف یا تغییرات بار رانده شده جذب کنند و از ماشین آلات رانندگی محافظت کنند.
به عنوان فیوز مکانیکی عمل کنید: در برخی از کاربردها، کوپلینگ را می توان به عنوان ضعیف ترین نقطه در قطار محرک طراحی کرد. در شرایط اضافه بار، کوپلینگ از کار می افتد (به عنوان مثال، یک پین بریده شده یا عنصر شکسته) قبل از اینکه قطعات گران قیمت تر مانند موتور یا پمپ آسیب ببینند.